همه مي گويند:

"سخت گير"م...

راست مي گويند!

همين است که

آنقدر

"سخت"

به تو "گير" داده ام،

و ديوانه وار

دوستت ميدارم...

پنجره ی باران خورده ات را بازکن...

چندسطرپس از باران...

چشم هایم راببین که هوایت دیوانه شان کرده...

دلم برات تنگه...

در خاطری که توهستی...

دیگران محکومند به فراموشی...

"این را به هممه بگو"